Student Union, Skiën en Sneeuwscooters

Terwijl er mensen zijn die de vorige post nog niet gelezen hebben (schande! Ja voel je maar persoonlijk aangesproken 😉 ), ben ik zelf alweer toe aan de volgende! Oja, voor ik het vergeet, ik vind het echt heel leuk dat iedereen van die leuke berichtjes achterlaat! Dat geeft me een fijn gevoel! Ook dit is weer een lange post geworden. Ik ben gewoon lang van stof 😉

Deze week zijn de lessen dan echt begonnen. Het waren nog steeds introductiedagen, maar de lesstof kwam ook aan bod. De komende vijf weken heb ik Comparative Media Systems. Een vak over verschillende manieren van mediagebruik in de hele wereld. We behandelen Europa, Azië, Amerika en wat de verschillen zijn met Zweden. Een interessant vak, lijkt me. De docent is erg grappig. Een Amerikaanse met veel humor. Ze doet lekker gek en daar houd ik wel van. Wat ik jammer vind, is dat we een boek nodig hebben, maar dat boek is heel moeilijk te krijgen. De docent vertelde dat ze hier al een paar jaar mee worstelen. Ik denk dan: leer daarvan en zorg dat je andere wegen hebt om het lesmateriaal aan te bieden. Nee helaas, we zijn genoodzaakt zelf maar een oplossing te vinden. Mijn oplossen: morgen het boek in de bieb lenen en tijdens het doen van de was mijn lees-achterstand zoveel mogelijk inhalen (ik kan het boek niet onbeperkt lenen, maar slechts een dag…).

Ik besloot op het laatste moment toch maar Zweeds te gaan volgen. Het staat ook zo raar als je ouders/vriend(inn)en/kennissen/wie dan ook vragen of je al wat in het Zweeds kan zeggen en dat je dan moet toegeven wereldvreemd te zijn met de taal. Nou ik heb het geweten. De docent is warrig en wil alles meteen vertalen wat er in zijn hoofd opkomt. Voorbeeld: we zijn aan het tellen tot 20 (in het Zweeds natuurlijk) en als hij dan een armband van iemand ziet, gaat hij halverwege ineens vertellen wat armband in het Zweeds is…Geen structuur, slecht in Engels, hij geeft geen antwoord op de gestelde vragen en hij is niet zo vlot. Heel vermoeiend. Het maken van een groepsfoto heeft twintig minuten geduurd (dat weet ik, we hadden tenslotte net tot twintig leren tellen).

001
Onze groep Exchange students (klikbaar)

Woensdagavond was er een klein feestje in de Student Union (SU). Ze bestaan 20 jaar (hoorray!) en dat moest gevierd worden natuurlijk. Niet grootschalig, maar wel met een superlekkere taart (omg!) en de drankjes voor een speciale prijs (zo goedkoop, we kregen bijna geld toe). Ik heb gelopen vanaf mijn huis naar de SU en dat viel me eigenlijk best wel tegen! Doordat er zoveel sneeuw ligt loopt het heel vermoeiend. Tel daarbij op dat ik eigenlijk helemaal niet wist waar het was. Ik heb het wel aan mijn huisgenoten gevraagd (want ja, ik durf hun wél aan te spreken), maar hun uitleg was “ongeveer daar”. Na gesproken te hebben met Myrte, Jos en Dennis, is het me uiteindelijk gelukt. Wat bleek, ik was er al een keer of drie langsgelopen…Ik vond dus dat k eigenlijk dat biertje dubbel en dwars verdiend had! We hebben lekker gek gedaan, gekletst en helaas ook weer teruggelopen. Gelukkig is Sundsvall bij nacht ook mooi om te zien en was ik dit keer in het gezelschap van Martijn en Alexandra (een Franse Exchanger).

090121_su1090121_su3
Links: Martina, ik en Martijn (gemaakt door Alexandra Preau), rechts: Jos, Michiel en Hans

Donderdag was de laatste introductiedag. We werden geïntroduceerd met de iMac’s en het programma First Class – een mail en contactprogramma om met docenten en medestudenten te communiceren. Waarom het niet gewoon volgens het systeem van de rest van de school kan is mij ook een raadsel. Volgens de docent Media and Communication komt dat omdat we in twee werelden leven; mensen die Media studeren en mensen die geen media studeren.

Het grote moment was dan toch eindelijk aangebroken. We zouden de skipiste opzoeken en gaan snowboarden en skieën. We zouden vertrekken om 13u vanaf Sundsvall busstation. Helaas waren de anderen zo grappig om al de bus om 11u te pakken en niet op ons te wachten. Het betalen en huren van spullen ging traag. Toen ik eindelijk de piste kon verblijden met een bezoekje was het inmiddels al donker geworden. Achteraf is dit maar goed ook, want ik bakte er werkelijk niets van! Ik klom omhoog, voor zover dat ging, en bij de eerste afdaling was ik al één geworden met de sneeuw. En zonder de hulp van Erin was ik nooit meer overeind gekomen! Wat een ramp! Ik besloot om nog maar niet met de lift omhoog te gaan en veilig onderaan te blijven. Nou ja, veilig is ook met een korrel zout op te vatten, want de ervaren skiërs en snowboarders vlogen me bijna letterlijk om te oren.

090123_ski1
Ja, hier lachte ik nog 😉

Na een derde poging van de heuvel bleef ik in ieder geval rechtop staan. Een mijlpaal was bereikt. De man van de verhuur bood aan om me een les te geven in de basics. Helaas geen mooie blonde Zweedse hunk, zoals ik me die had voorgesteld, maar een kerel van halverwege de veertig…Wel is het een superaardige gast, maar een date met mijn skileraar zal er niet inzitten. We beginnen op de kinderbaan (lach maar gewoon hardop, dat heb ik namelijk ook gedaan) en hij zal me twee keer begeleiden bij de skilift en de afdaling van de skipiste. De basis leer ik van hem, de ervaring zal ik toch echt zelf op moeten doen. Ik ben benieuwd. The story continues…

090123_ski2Links: daar sta ik dan, midden: daar ga ik dan, rechts: hoe kom ik nou overeind? (klikbaar)

Na mijn drama’s op de skipiste was het ’s avonds tijd voor een echte Dutch Pancake Party in Norrmalm. Na even opgefrist te hebben werden er heerlijke pannenkoeken voor ons gebakken onder het genot van een glas water, want mijn biertjes lagen inmiddels warm te worden in mijn kamer 🙁 Het was echt gezellig!

090123_pancake1090123_pancake2
Pancake party @ Norrmalm, foto rechts is gemaakt door Frank Licht

Er stond heel wat op het programma. Eerst verblijdden we de SU met een ons bezoek. Daar werd flink “gesingstarred”. Voor degene die het niet kennen: klikkk. Ik weiger nog steeds om in een microfoon te gaan blèren, al krijg ik een miljoen punten. Ik hou het lekker bij guitarhero, dat is veel meer aan mij besteed.

090123_singstar
Camille, Leen, Nynke en Myrte aan de singstar

Wat ook nog op het menu stond was een Open Mind Party. Dit is te vergelijken met een Holebi-Hetero party in Nederland. Veel homo’s, lebo’s en natuurlijk ook hetero’s. Er werd geweldige muziek gedraaid en de sfeer was top! Waar ik wel erg aan moest wennen is het geduw van de Zweden. Het is hier kennelijk normaal dat je gewoon rechtdoor loopt en daarbij de rest van de dansvloer compleet negeert. Als ik geen blauwe plekken had opgelopen tijdens het skiën, dan hadden de Zweden er wel voor gezorgd! Ongelovelijk! Martijn en ik deelden de drankrekening. Nou ja deelden, we haalden gewoon om de beurt twee drankjes tegelijk. Of het sneller gaat, valt te betwijfelen, aangezien de Zweden niet gewend zijn twee dingen tegelijk te doen. Ze raken compleet van slag als je om twee biertjes vraag i.p.v. één. Helaas berekenen ze de prijs wel altijd goed (98 kronen voor 2 biertjes…)

090123_om1
Het is niet aan de foto te zien, maar het was echt heel druk!

090123_om3
De prijslijst… (klikbaar)

Na het clubavondje doken we nog even een Kebabtent in. Ik ging mee voor de gezelligheid. Eten is aan mij altijd besteed, maar na uitgaan heb ik er eigenlijk nooit zo’n behoefte aan. Het ruikt wel lekker hoor en ik krijg ook best wel trek als ik daar binnen sta, maar mijn ervaring heeft mij geleerd dat ik van met knoflooksaus overgoten gerechten af moet blijven na een avondje stappen. Ik heb een klein stukje van Nynke haar broodje gegeten, om te proeven, maar ik was er niet kapot van. We hebben nog heel erg gelachen om Jos. Hij deed een docent van ons eng-goed na (voor de meelezende IAM-ers: Robert Simon). Zo goed, dat ik dacht dat ik in mijn lachkick zou blijven. Ook hebben we nog de huisgenoot van Remy en Michiel uitvoerig bekeken en gefotografeerd, omdat het uniek was dat zij haar gezicht zomaar in het openbaar liet zien.

090123_om2
Jos wilde perse vastleggen dat hij de huisgenoot van Remy en Michiel had gezien

Zaterdag was het tijd voor een snowscooter-jump event. Op het centrale plein lag een grote hoop sneeuw met daarvoor een ramp en voor de rest een hele hoop goedbedoeld gedoe eromheen. We hadden een flinke wandeling achter de rug, dus we waren dringend toe aan een Fika. Het was weer flink koud (-2, maar het voelde als -15), dus de warme drankjes waren niet aan te slepen.

Gelukkig waren we net te laat voor het sneeuwscooter-jumpen, dus na een paar fotootjes met Pingu besloten we maar even het winkelcentrum in te duiken. Ik ging snel even wat foto’s laten afdrukken (dit duurt hier gewoon een week…Moet het soms met de boot ofzo…). Bij terugkomst bleken de sneeuwscooters toch nog even een paar ere jumps te maken, dus ik nam van die gelegenheid gebruik om ze even vast te leggen. Eigenlijk stelde het geen reet voor, maar ik doe het ze niet na!

090124_sneeuwscooter1090124_sneeuwscooter
De springende sneeuwscooters en hun kunstjes (klikbaar)

’s Avonds ging ik eten bij Nynke, mijn huisgenoot vanaf volgend weekend. Met z’n vijven genoten we van een lekkere pasta en bespraken we even de laatste roddels. Ondertussen werd het huis voorbereid voor het grote feest ’s avonds. Er werden heel wat meubels en rommel verkocht en je kon bieden op datgene wat je wilde hebben. Omdat Nynke en ik best wat dingen konden gebruiken hebben op alle handige dingen onze naam geplakt. De computer die in de keuken staan blijft en de jongens proberen het contract van de meubels in de woonkamer voor ons te verlengen, zodat we lekker banken hebben en wat kasten. Onze huiskamer zal een gezamenlijke worden van allen NL-ers (en natuurlijk zijn andere exchangers ook van harte welkom!).

090124_feestje1
Eet smakelijk!

090124_feestje2
Het broodrooster en de TV hadden we al ver van te voren gereserveerd (klikbaar)

Toen mijn biertjes opwaren en ik niet meer goed kon zien hoe laat het nou eigenlijk was, ben ik maar naar huis gegaan. Ik vind het een fijn idee dat ik ga wonen waar ik de hele avond was! Ik kijk er naar uit! Kan ik eindelijk mijn kamer inrichten en het gezellig maken! Ikea: be afraid, be very afraid! 😉

Note: de foto’s komen in series. In de lijst hiernaast zul je een kopje “Foto’s van Zweden” zien. Daaronder zullen de komende maanden een aantal series foto’s komen te staan, zodat men in Nederland ook mee kan genieten. Foto’s van de omgeving en mijn kamer komen er aan. Ik heb nog niet de rust en de tijd genomen om dit vast te leggen.
Facebooktwitter

8 thoughts on “Student Union, Skiën en Sneeuwscooters

  1. Wiehoe, weer een nieuw verhaal. Goed om te soggen 🙂
    Klinkt weer goed allemaal. Hoeveel kronen zijn een euro?
    -x- Von

    10 Kronen zijn ongeveer een Euro. Iets minder, maar ik houd dit elke keer aan, dan zit k altijd goed 🙂

  2. Avondvullend weer. Volgens mij heb je helemaal geen tijd voor cursussen. Veel te veel feestjes. Wel leuk. Had je nog spierpijn van het skien?
    Groet, Jeannette

  3. zo te lezen heb je heeeeel veeeeel lol. jammer dat je zweedse lessen zo tegen vallen. ach wie weet komt er toch nog order in de chaos. met dat skien moet je voorzichtig zijn hoor! maar wel blijven volhouden. en je kan natuurlijk altijd nog per ongeluk/expres tegen een leuke blonde zweed aan knallen. succes met verhuizen volgend weekend, heb alleen wel het gevoel dat je voor die tijd nog wel wat schrijft.

    groetjes Daphne

  4. hahaha,dus volgend jaar mee naar winterberg,om te snowboarden.
    Ook ik ga dan in het kinderklasje, kijken of we adri,kees en jeanette ook meekrijgen.

    Heerlijk weer,zo’n lap tekst als je je zit te vervelen in het o.v.

    Gr.Bas

  5. Klinkt erg gezellig allemaal!! vooral veel leuke dingen aan het doen en nieuwe vrienden aan het maken zo te lezen! echt leuk!
    Geniet ervan!
    kus Brechtje

  6. haha, ik zie het helemaal voor me, Wendy die als the amazing human snowball een berg af komt denderen! Ga zo voort, break a leg!
    Femke

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.