30 maart 2014 – Irene XU12-2, Bilthoven

Vandaag hoefden we gelukkig pas om 13u te beginnen, want met de start van de zomertijd zou je zomaar van slag kunnen raken. Ikzelf – de coach- had hier al een beetje last van… Een onverwacht afgesloten oprit naar de snelweg en een doolhof in Bilthoven bracht mij een kwartier later dan afgesproken in de sporthal. Gelukkig nog ruim op tijd en de kinders waren al goed aan het warm lopen dankzij Roemer’s vader, die de begeleiding op zich had genomen. Mijn dank is groot!

We startten met ̩̩n scheidsrechter omdat de tweede ook nog in de wintertijd leefde. Er werd begrip voor getoond en netjes geluisterd. De eerste periode hadden we even nodig om dat uurtje tekort in te halen. Na het eerste kwart waren we wakker en stonden we dankzij o.a. Mehmet en Boudewijn goed voor met 6 Р14.

Het zelfvertrouwen steeg, maar men begon wat de verdediging wat los te laten. Jammer, want de tegenstander kreeg zo de ruimte en kon een aantal keer goed doorlopen, waardoor zij flink scoorden. Er mocht wel wat meer pit in komen, vond ik. We stonden nog voor (16 – 22) maar dit kwart hebben we wel verloren met 10 – 8.

En toen mocht ik onze enige dame Kiki het veld opsturen. Zij was iets verlaat door een tennistoernooi en sprong snel bij. Dit loonde! Ze stond goed vrij en dat werd gezien. Ze gooide even drie ballen raak achter elkaar! Wat mij betreft mag ze vaker vooraf tennissen! Ook Koen wist het netje vaak te vinden en zij zorgden er dan ook samen voor dat de fijne voorsprong werd behouden en we zelfs iets uitliepen. We stonden inmiddels 12 punten voor. Het was 24 – 36.

Het laatste kwart hadden we het te pakken. De verdediging liet nog wel wat te wensen over, maar we hadden het geluk dat hun scores niet vielen. Onze aanval daarentegen was super. Goed samenspel, via het bord spelen en rustig (maar enthousiast) blijven.

We eindigden met een prachtige en zeer verdiende winst.

Eindstand 30 – 52.

En een speciale dank aan ons enthousiaste publiek! Boudewijn had even een blik familie opengetrokken wat samen met de ouders van Roemer, Luca, Koen, Kiki, Maaren, Mehmet en Jonas voor een superaanmoediging zorgde! Onze grote dank daarvoor, we hebben het gevoeld!

Scores:
Koen 14
Boudewijn 10
Mehmet 10
Maaren 8
Kiki 6
Luca 4

Op deze zonnige zondag mochten de kinders van XU12 weer eens lekker een potje basketbal spelen. We waren allemaal ruim op tijd en de wedstrijd voor ons liep een beetje uit. Dat gaf ons mooi de tijd om goed op te warmen en extra passoefeningen te doen.

De laatste lay-ups liepen we op de basket waar we niet op zouden starten. Dit was goed te merken in de eerste periode. In de vier minuten speeltijd waren er een hele hoop doelpogingen, maar geen enkele was raak. Met man en macht probeerden we te schieten, waardoor de aanval een beetje een rommeltje was. Blue Arrows was ons voor en bracht ons met hun openingsscore op een voorzichtige achterstand.

Gelukkig waren we na ̩̩n periode een beetje ingespeeld. We maakten het dubbel en dwars goed. Mehmet schoot twee prachtige vrije worpen raak en Boudewijn bleek goed ontbeten te hebben. Samen met scores van Bouke, Maaren en Koen stonden we in de rust riant voor. Tussenstand: 5 Р22

Nu konden we voor de tweede keer op onze basket inschieten. Misschien toch wel een voordeeltje. Of zorgde het ook voor verwarring? Shola en Bouke vochten al eerder voor de verkeerde basket, maar gelukkig waren alle pogingen mis. Later was ook Roemer even afgeleid. Hij ging als een gek naar de basket en scoorde! Alleen was de basket niet van ons, maar van de tegenstander! Zijn commentaar? “Ik gunde hen ook een punt!” Maar stiekem was hij gewoon in de war geraakt.

Gelukkig maakte het helemaal niet uit. De buit was binnen en we konden met een tevreden gevoel in de zon gaan zitten.

Sportief werden er handen geschud terwijl op het scorebord de mooie eind stand glunderde.

Eindstand 48 – 13

Scores:
Bouke 10
Mehmet 10 (2 vrije worpen raak)
Boudewijn 8
Koen 4
Maaren 4
Jonas 4
Shola 4
Roemer 2 (eigenlijk 4, maar de laatste score is bij de tegenstander opgeteld)
Kiki 2

In het eerste kwart werd al duidelijk dat het lastig zou worden. Studenten stappen vaak door de week en niet in het weekend. De dames van SBU DS2 leken best wel uitgeslapen. We werden dan ook omver ‘geschoten’, want zij hadden de basket die wel alle ballen erin liet gaan. Fanny wist er twee maal door te komen en dat bracht het eerste kwart op 16-4.

De man to man verdediging werd al gauw ingeruild voor een zone. Helaas hadden we kijkers als scheidsrechters, want echt fluiten deden ze niet. Zo nu en dan voor de vorm. Af en toe werd er zelfs meer buiten het veld gespeeld dan binnen, maar dat werd allemaal gedoogd. Behalve toen Fanny wel binnen de lijntjes stond. Dat vond de scheids echt niet kunnen, dus floot hij het af. Hetzelfde met fouten, lopen etc. Niet veel gefloten, maar meer zo nu en dan. Al kan het ook een diepe zucht zijn geweest met de fluit in de mond…

Genoeg over de scheidsrechters. De ruststand gingen we in met 34-14.

Na de rust kwamen we wat meer los. Winnen was uitgesloten, maar het verschil beperken kon nog. Misschien nam dat de druk wat weg. De aanval was een stuk rustiger en de verdediging wat scherper. Gelukkig had SBU wat meer moeite met ballen raken, al zaten er nog steeds teveel in. Vergeleken met de eerste helft hielden we de schade binnen de perken en hebben we net voorkomen dat we gedubbeld zijn.

Thuis spelen we tegen deze dames zo’n 10,5 uur later op de dag. Zal dat in ons voordeel zijn? Laten we het hopen!

Eindstand 60 – 32

Scores
Fanny 8
Maan 8
Jose 6
Caroline 4
Suzette 4
Suzanne 2

Toch verdedigde Blue arrows niet verkeerd, want we kwamen er veel minder snel doorheen. We keken niet goed, passten slapjes en vrije mensen werden overgeslagen. Soms gooiden we zelfs zomaar zonder te kijken een bal, waardoor deze in de handen van de tegenstander terecht kwam. Toch konden ook wij veel ballen onderscheppen, omdat de Blue Arrows passes niet al te strak gaf. Omdat men graag zelf wilde scoren, maakten we het onszelf af en toe wel erg moeilijk.

Ik had met het team afgesproken dat we tegen de Blue Arrows niet full court zouden verdedigen, maar dat we onze man bij de middellijn zouden oppakken. Niemand hield zich eraan, waardoor we wederom met z’n allen op een kluitje stonden te verdedigen. Niet handig, want dit kwart hebben we maar nipt gewonnen met 12 – 10. De totaalscore stond nog wel op 42-18 dus veel kon er niet meer misgaan, maar het leek er wel op of we wat lakser werden.

Ik heb in de laatste twee perioden gevraagd of het team wat meer op Kiki wilde letten. Zij staat vaak zo goed vrij en krijgt geen enkele bal. Hier werd naar geluisterd en ook wat mee gedaan! Daar werd ik blij van. En Kiki ook, want daarmee heeft ook zij de kans gekregen haar talent te benutten!

We hebben gewonnen, maar er kan nog veel geoefend worden op samenspel, verdediging en kijken naar elkaar. Zo’n makkelijke wedstrijd, daar kunnen we meer uit halen! Het was in ieder geval een leuke wedstrijd en we zijn zeer gemotiveerd om de komende wedstrijden ook te winnen!

Eindstand: 57 -24

Scores
Mehmet 14
Shola 10
Boudewijn 8
Maaren 8
Jonas 5 (1vrije worp raak)
Koen 4
Luca 4
Bouke 2
Kiki 2

De dame en heren van XU12 hebben deze competitie super spannend afgesloten. Helaas moesten we het stellen zonder Shola en Koen, want die hadden respectievelijk een vroege Kerstbrunch en een tripje naar Engeland op het programma staan. Ikzelf zelf was wat ziekig, maar was dit even vergeten door een hele leuke pot basketbal.

Woodpeckers en Dunckers waren duidelijk aan elkaar gewaagd. De eerste periode ging ons goed af. Woodpeckers lukte het niet om het netje te vinden en wij kwamen als meteen op een voorsprong met 6 punten. Woodpeckers liet het er niet bij zitten en vocht terug, waardoor zij al snel inliepen en we daarmee het eerste kwart afsloten met 8-6.

Omdat we allemaal zo fanatiek waren, konden persoonlijke fouten niet uitblijven. Helaas maakten wij die vooral onder de basket, waardoor er een aantal keer vrije worpen door Woodpeckers werden genomen. In de laatste periode voor rust werd er goed verdedigd en daardoor scores voorkomen. Met een mooie voorsprong konden we even bijkomen in de rust.

Ruststand 20 – 15

Na de rust doken we weer volop in de wedstrijd. Deze helft werd bloedspannend, want de stand ging telkens gelijk op. Dat maakte ons wel erg zenuwachtig en dit resulteerde ook in een aantal persoonlijke fouten.

Jonas wist ons met een gelijke stand de laatste periode in de slingeren, door van de twee vrije worpen er eentje te raken. Rust in de aanval en strak verdedigingen was nu meer dan essentieel. Woodpeckers nam, door een geluksschotje, de leiding. Kiki liep heel goed vrij, kreeg de bal en maakte een prachtig schot op afstand, wat ons wéér op een gelijke stand bracht. Mehmet maakte nog even zijn beroemde “Tussen-4-man-door-lay-up”, waardoor we toch echt met twee punten voorstonden. Wat een spanning, wat een spanning!

In de allerlaatste minuut, met 31-29 op het scorebord, was het alles of niets.

Door een slordigheidje (en natuurlijk de spanning) van onze kant, mocht Woodpeckers twee maal een vrije worp nemen. Allebei raak. Wat nu!? Nog maar een paar seconden op de klok en dan zou de wedstrijd afgelopen zijn. Althans, er zou verlenging zijn, want de stand was gelijk. De score 31-31 brandde op onze netvliezen. En toen gebeurde het. Exact binnen deze paar seconden, wist Luca de bal te bemachtigen en redde hij ons van een paar minuten extra speeltijd. Hij scoorde met een prachtig schot. De harten van de coaches begaven het bijna en het publiek ging uit zijn dak! Het was gelukt! Een prachtige wedstrijd, in onze eigen vertrouwde Dudok Arena, eindigde met 33-31 voor Dunckers XU12-1.

We kunnen niet beter onze kerstvakantie beginnen! Fijne feestdagen allemaal!

Scores:
Luca 8
Mehmet 8
Boudewijn 6
Jonas 3
Kiki 2
Maaren 2
Roemer 2
Mysterieuze nr. 64 2 ( Mehmet of Luca misschien)